|   صفحه نخست   |   تماس   |   درباره سایت   |   مقالات به زبان‌های دیگر   |   بایگانی   |  

یک وظیفه شهروندی

17.05.08 | یادداشت‌ | جمشید فاروقی


جامعه مدنی بدون آگاهی مدنی غیرقابل تصور است. و آگاهی مدنی نمی‌تواند تنها محدود به افرادی آگاه گردد که جامعه در صفوف خویش پرورده است. آگاهی مدنی، در واقع آگاهی شهروند است به حقوق خود و به وظایفی که عضویت فرد در جامعه در برابر او قرار می‌دهد. جامعه مدنی، برآمد یک جمع ساده نیست. نمی‌توان به شمارش ساکنان یک کشور بسنده کرد. شهروند عضو جامعه است و نه صرفا جزیی از آن. عضوی است آگاه. شهروند عدد نیست که کنار اعداد دیگر بنشیند و عدد جمعیت یک کشور را بسازد.

داشتن فرزانگانی در صفوف خود بی‌گمان موجب بالیدن آدمی می‌شود. اما بنیاد جامعه‌ای که تنها بر دوش چند فرزانه استوار شده باشد، سخت سست و ناپایدار است. چنین جامعه‌ای در پرورش فرزانه نیز ناموفق است. این چنین است که ما مانده‌ایم و خوانی حقیر و چند فرزانه و ادیب که عمر برخی‌شان چند صد سال.

اندیشیدن یک وظیفه شهروندی است. نمی‌توان و نمی‌بایست آن را به فرزانگان سپرد. اندیشیدن در عین حال یک مسوولیت سنگین است. نمی‌توان خود را از بار این مسوولیت خلاص کرد و مسوولیتی چنین سنگین را بر عهده خواص و نوابغ نهاد. رنجنامه این کهن سرزمین همان هنگام کارنامه خطاهاست و تکرار خطاها.

آیا تشابه شعارهای انقلاب مشروطه با شعارهایی که امروز نیز بر پیشانی روزگار می‌نویسیم، باعث حیرتمان نمی‌شود؟

بلوغ فکری یک جامعه بلوغ فکری اعضای یک جامعه است. و پذیرش وظیفه اندیشیدن شرط پذیرش در جمع شهروندان و یگانه طریق گذر از یک "ساکن" به یک "شهروند.

دکتر جمشید فاروقی

چهارشنبه، هیجدهم اردیبهشت ماه سال یک هزار و سی صد و هشتاد و هفت خورشیدی

بازانتشار مطالب وبگاه "برای یک ایران" بدون ذکر نام و آدرس اینترنتی آن روا نیست.



نظر شما:

©faroughi.net